اوزون تراپی

 

درمان زخم با اوزون تراپی

 

درمان زخم با ازن تراپی هم اکنون افراد بسیاری هستند که با معضلات و مشکلات فراوانی نسبت به ترمیم زخم ها دست به گریبان بوده و علاوه بر بیمار، نزدیکان و آشنایان آنان نیز به نوعی در مشکلات آن سهیم می باشند. زخم ها آنقدر متنوع هستند که نمی توان جز از راه دسته بندی آنها، به یک طرح درمانی منظم با توجه به شیوه های متفاوت دست یافت. امروزه راه های متفاوتی برای مبارزه با زخم ارائه و پیشنهاد گردیده که عموماً در بسیاری از زخم ها به عنوان کمک درمان محسوب می شوند. دسته بندی زخم ها را با توجه به شکل ظاهری و پیشرفت آنان به انواع قرمز، زرد ، سیاه، مختلط و فشاری شرح داده و سپس راه های درمان را ذکر می کنیم. لازم به ذکر است برای درمان هر زخم، به هر دلیل ابتدا لازم است در مورد اتیولوژی زخم اطلاعاتی به دست آوریم. چرا که خیلی از موارد درمان زخم ها میتواند نسبت به زخم دیگر نتیجه معکوس نیز داشته باشد. مثلاً بیماری که زخم ناشی از یک اسفروسیتوز ارثی (کم خونی) دردناک، مقاوم به درمان و عود کننده دارد ، ممکن است با روش اسپلنکتومی درمان شود. یا زخم ناشی از واسکولیت (التهاب رگ های خونی) ممکن است با استروئید درمان گردد. در صورتی که استروئید ترمیم زخم های معمولی را به تاخیر می اندازد.

همچنین باید به حاد یا مزمن بودن زخم ها توجه نمود چرا که عموماً زخم های حاد گرانولاسیون و ترمیم خوبی دارند، در صورتیکه زخم های مزمن در بلند مدت می توانند درمان گردند که بسیاری از آنان دچار بیماری دیگری مثل دیابت، ضعف ایمنی یا عروقی را به همراه دارند که باید از اقدامات کمکی مانند استفاده از فاکتور های رشد، آنتی بیوتیک ها، پیوند های پوستی و اکسیژن فعال استفاده نمود. مطلب حائز اهمیت اینکه اکنون اکثر جامعه پزشکی ما با واژه اکسیژن فعال (activated oxygen) بیگانه می باشند. در صورتیکه در جوامع پزشکی کشور های پیشرفته نزدیک به ۲۵ سال است که استفاده از شیوه اکسیژن فعال را به عنوان درمان زخم و دیگر موارد را به عنوان کمک درمان تلقی می کنند. البته در خصوص درمان زخم ها دستیابی به اطلاعات ضروری در مورد بیماران از جمله تاریخچه، توجه به سن، عادات زندگی، وضعیت تغذیه ای و دارویی، بیماری های زمینه ای، حالات روحی- روانی و احیاناً اطلاعات خاص در مورد هر بیمار بسیار حائز اهمیت می باشد. مثلاً هر چه سن بیمار بیشتر باشد ترمیم زخم به علت مشکلات عروقی و فاکتور های ترمیمی کندتر صورت می گیرد. همچنین استعمال سیگار و مصرف الکل، سوء تغذیه، داروهای ضعیف کننده ایمنی، کمبود برخی ویتامین ها از عوامل تاخیر زخم می باشند.

درمان پای دیابتی به صورت موضعی و عمومی میباشد.درمان موضعی شانس عفونت ناشی از صدمات راکاهش داده وبنابراین بهبود زخم راتسریع میبخشد.همچنین درمان سیستمیک یا عمومی تامین اکسیژن بافت هارا بهبود میبخشد وباعث کمک به بهبود زخم ها میشود.درمان با اوزون تراپی به بهبود زخم ها کمک کرده و به صورت چشمگیر درد مربوط به آنها را کاهش میدهد.براساس شواهد تعدادقطع عضوها هم کاهش می یابد.این درمان به گونه ای است که خطر و عوارض جانبی ندارد.هرفردی که دارای سابقه ی پای دیابتی با درد و توانایی کم در بهبود خودبخودی زخم هاست مورد مناسبی(کاندید) برای درمان به روش اوزون تراپی میباشد.

 

آیا درمان با اوزون تراپی خطر قطع عضو را در زخم پای دیابتی کاهش میدهد؟

قطع عضو یک خطر واقعی در زمانی است که برروی پای فرد دیابتی زخم وجود داشته باشد بنابراین جلوگیری از اینگونه صدمات لازم است.بیمار دیابتی باید به طور موثر میزان قندخون خود را کنترل کند،بهداشتد،ازهرگونه ضربه کوچک به پا که گاهی براثر نپوشیدن کفش در هنگام راه رفتن ایجاد میشود جلوگیری کند.زمانی که یک صدمه رخ میدهد درمان با اوزون تراپی باهدف جلوگیری از قطع عضو یا حداقل کاهش قطع عضو به کمترین حدممکن باعث میشود بیمار زندگی بهتری داشته باشد.

مرکز تواناگستر با بهره گیری از بروزترین دستگاه های اوزون تراپی دنیا آماده خدمت رسانی به مددجویان عزیز در منزل و مراکز درمانی به صورت شبانه روزی می باشد.